Historia szklarni

Idea uprawy roślin na obszarach kontrolowanych przez środowisko istnieje od czasów rzymskich. Cesarz rzymski Tyberiusz codziennie jadł warzywo podobne do ogórka. Rzymski ogrodnik zasadził je sztucznymi metodami (podobnymi do systemu szklarniowego), aby mógł być używany na jego stole każdego dnia w roku. Ogórki hoduje się na wózkach i codziennie wygrzewa na słońcu, a na noc przywozi się do domu, żeby się ogrzać. Zgodnie z poniższym opisem ogórki są przechowywane pod ramkami lub w domach ogórkowych, glazurowane linoleum lub selenitem (inaczej lapisspecularis) znanym jako specularia. Pliniusz Starszy
Pierwszy opis szklarni znajduje się w rozdziale poświęconym uprawie warzyw zimą w traktacie o hodowli zwierząt „Shanhe Yule” napisanym przez cesarskiego lekarza dynastii Joseon w latach pięćdziesiątych XIV wieku. Artykuł zawiera szczegółowe instrukcje dotyczące budowy szklarni zdolnej do uprawy warzyw, kwitnienia i dojrzewania owoców w sztucznie ogrzewanym środowisku, przy użyciu Ondol, tradycyjnego koreańskiego systemu ogrzewania podłogowego, w celu zatrzymywania ciepła i wilgoci; ściany z kaczan kukurydzy zatrzymują ciepło; i półprzezroczyste, olejowane okna hanji, które pozwalają światłu przenikać do wzrostu roślin i zapewniają ochronę przed środowiskiem zewnętrznym. Ta kronika dynastii Joseon potwierdza, że ​​przypominająca szklarnię struktura zawierająca Ondol została zbudowana zimą 1438 roku, aby zapewnić ciepło drzewkom pomarańczowym
Koncepcja szklarni pojawiła się również w XVII-wiecznej Holandii i Anglii wraz z roślinami. Niektóre z tych wczesnych prób wymagały dużo pracy, aby zamknąć w nocy lub na zimę. W tych wczesnych szklarniach pojawiły się poważne problemy z zapewnieniem odpowiedniego i zrównoważonego ciepła. W 1681 r. w Chelsea Physical Garden zbudowano pierwszą w Anglii szklarnię „piecową” (ogrzewaną). Dziś Holandia jest domem dla wielu największych szklarni na świecie, z których niektóre są tak duże, że każdego roku produkują miliony warzyw.
Eksperymenty w projektowaniu szklarni były kontynuowane w Europie w XVII wieku, gdy technologia produkowała lepsze szkło i ulepszała techniki budowlane. Szklarnie w Wersalu są przykładem skali i wyrafinowania. Ma ponad 150 metrów (490 stóp) długości, 13 metrów (43 stopy) szerokości i 14 metrów (46 stóp) wysokości
W XIX wieku francuski botanik Charles Lucien Bonaparte zbudował pierwszą praktyczną nowoczesną szklarnię w Leiden w Holandii do uprawy leczniczych roślin tropikalnych. Początkowo tylko na majątkach zamożnych rozwój botaniki doprowadził do rozpowszechnienia szklarni na uniwersytetach. Francuzi nazywali swoje pierwsze szklarnie oranżerią, ponieważ służyły do ​​ochrony drzewek pomarańczowych przed zamarzaniem. Wraz z popularnością ananasów ludzie budowali lasy sosnowe lub doły ananasowe

Popularne Tagi: historia szklarni, Chiny, dostawcy, producenci, fabryka, wyprodukowana w Chinach